Sluiten
RadarLimburg
Armoede
Introductie
Toekomst
Feit
Geschiedenis
Opinie
Introductie

Het gaat fantastisch met onze economie en het lijkt een onmogelijke opgave om alle vacatures in te vullen. De keerzijde van de medaille in Limburg: 67.000 volwassenen en 15.000 kinderen leven in armoede. En ja, dat is hoger dan het landelijk gemiddelde.

Wat is dat eigenlijk armoede? Kun je ook arm zijn als je een iPhone hebt? Of ben je pas arm als je in een kartonnen doos op straat slaapt? Wat dat laatste betreft: niemand die weet hoeveel daklozen er precies in Limburg zijn.

RadarLimburg ging op onderzoek uit en ontdekte dat armoede stil is en geen gezicht wil hebben. We tonen onze bevindingen in film, audio, interview, columns, vlog, podcast, scenario, en reportages.

Toekomst

We denken te vaak dat het opheffen van armoede ontzettend veel geld kost. Maar het lijkt goedkoper om de armoede op te lossen dan die voort te laten bestaan.

Feit

Het valt nog niet mee om het gezicht van de armoede te tonen. Zeker, we weten precies hoeveel mensen in armoede leven maar bijvoorbeeld niet hoeveel mensen er op straat zwerven.

Geschiedenis

Armoede is van alle tijden. De bestrijding ervan ook. Soms wordt het geld goed ingezet bij projecten, soms komt het nooit op de plaats van bestemming. 

Opinie

Onder agrariërs tellen we de meeste miljonairs, maar steeds meer boeren komen terecht onder de armoedegrens. Soms met trieste gevolgen van dien. 

Sluiten

Column Armoede zichtbaar maken

Column: Zichtbaar maken
Column: Zichtbaar maken
Auteur
Emile Hollman
Bron
Datum
04-02-2019
3
Open item
Reageer op dit item

We stonden voor een slum in Mumbai. Er was een soort poort, zodat je kon kiezen of je wel of niet door zou lopen. Daarachter een lang smal pad langs hutten met platte golfplaten daken. De Middeleeuwen binnen handbereik. We wilden het land toch zien, nou dan, dit hoort er ook bij. Maar twijfel en gène; je gaat toch niet kijken hoe arm mensen zijn?

 

 

 

We stonden voor een slum in Mumbai. Er was een soort poort, zodat je kon kiezen of je wel of niet door zou lopen. Daarachter een lang smal pad langs hutten met platte golfplaten daken. De Middeleeuwen binnen handbereik. We wilden het land toch zien, nou dan, dit hoort er ook bij. Maar twijfel en gène; je gaat toch niet kijken hoe arm mensen zijn?

Zodra de kinderen ons in de smiezen kregen, was er geen weg terug, ze loodsten ons joelend de sloppenwijk binnen. We werden hier en daar getrakteerd op een hartverwarmende glimlach, op woorden van welkom en voor we het wisten hadden we een uitnodiging te pakken voor het avondeten, die we beleefd af sloegen.

Een avond later liepen we in het schemerdonker van de stad langs een vuilnisbeltje. Het afval lag te rotten in de oksel van een bocht, maar de hallucinante geur kondigde zich al ruim van te voren aan. Ik hield een hand voor mijn mond toen ik zo snel mogelijk probeerde te passeren. Toen zag ik in die hoop iets bewegen. Dacht eerst aan een rat of een mangoeste. Maar in die zwarte smurrie maakte zich dus een donkere, nagenoeg naakte man los, die langzaam als een krab over de berg kroop. Fucking hell.

Armoede, zo weet ik inmiddels, heeft veel gezichten. Hier bijvoorbeeld, in deze welvarende provincie, in de aantrekkende economie, heeft armoede geen gezicht. Althans, dat gezicht wordt afgewend, uit schaamte. Armoede kijkt weg. Het lukte collega Koos niet om een boer te vinden die om welke redenen dan ook in de problemen kwam. Het lukte collega Monique niet om een gezin te vinden dat voor een camera wilde vertellen hoe het is om altijd maar weer die eindjes aan elkaar te knopen. Het lukte collega Rens niet om een familie met schulden te portretteren, al heeft hij er nauwe banden mee. Het lukte collega Ruben niet om te achterhalen hoeveel daklozen er nu precies in Limburg zijn. We waren bij een inloopochtend van Quiet waar vrijwilligers vergeefs wachtten op mensen die ze zomaar zouden kunnen helpen. Natuurlijk, als je geen geld hebt, sla je de ogen neer, kruip je in je schulp op zoek naar dat laatste restje zelfrespect. Totdat het water je zo hoog aan de lippen staat dat je wel moet bewegen. Liefst 67.000 Limburgers leven in armoede, tel daar 15.700 kinderen bij op. Gelukkig zijn er honderden initiatieven, ondersteund door ongelofelijk veel professionals en vrijwilligers die de energie en de middelen hebben om te helpen. Maar eerst moeten ze op zoek, om zichtbaar te maken wat niet gezien mag worden.

 

 

 

 

Laat hier een reactie achter

Vul onderstaand formulier in om een reactie achter te laten op dit artikel.
Uw reactie wordt eerst door de redactie gecontroleerd, alvorens deze wordt geplaatst bij het artikel.

Naar boven
Copyright 2018 - RadarLimburg - Column: Zichtbaar maken - Armoede - Thema's