Sluiten
RadarLimburg

Muziek in Limburg

Terug naar overzicht
Muziek in Limburg
Introductie
Toekomst
Feit
Geschiedenis
Opinie
Introductie

Muziekscholen die fuseren en kleiner worden, gezelschappen die klagen over vergrijzing, de provincie die er aan te pas moet komen om muziekonderwijs op scholen nieuw leven in te blazen.Is Limburg nog wel dé muziekprovincie? 
Cijfers en harde data liggen niet voor het oprapen en zijn vaak niet makkelijk te vergelijken. Maar dat de Maastrichtse muziekschool de afgelopen dertig jaar het aantal cursisten zag dalen van ruim drieduizend naar ruim elfhonderd, spreekt boekdelen.   
Het beeld is helder: de muziekwereld is dringend aan vernieuwing toe. De redactie van Radar Limburg ging op onderzoek uit en maakt de balans op.

Toekomst

Tegen de stroom in vernieuwen: met blaasmuziek 2.0. Limburg op de kaart houden als muziekprovincie: chillen met hiphop. De basis versterken via stimuleringsprogramma's als Door! Moet lukken.

Feit

Moeilijk om de cijfers achter de trend te vangen, maar muzikale scholing is niet meer voor de hand liggend. Toch is muziek manna voor het vitale brein, stellen de neurowetenschappers, hier en elders in Europa.

Geschiedenis

Iedere gemeente zijn eigen scala aan fanfares.Toonladders tussen de Limburgse genen. Het bracht ons Jan Cober. En Pussycat.

Opinie

Hoe het toch nog goed kwam. De verhalen van Arno Piters, Frans Swinkels, Renato Meli, Huub Claessens, Enrico Delamboye, Jean-Pierre Cnoops, Pieter Jansen en Michael Haimes. Encore!

Sluiten

Column: einde carrière

Column: einde carrière
Column: einde carrière
Auteur
Michael Haimes
Bron
Michael Haimes
Datum
01-11-2017
2
Open item
Reageer op dit item

Mijn vaders baan als leraar bracht ons naar het wat eigenaardige eiland Guernsey. Najaar 2003 was voor ons een seizoen van verandering en opnieuw beginnen: ander huis, andere omgeving en voor deze achtjarige vooral: een nieuwe school.

 

Netjes gekapt en gekamd en met een vet Yorkshire-accent was ik behoorlijk bang om op te vallen in wat op me overkwam als een overdadige en gereserveerde samenleving. Je kunt je dus de opwellende paniek voorstellen toen er al op de eerste dag, ik zat overgeconcentreerd te worstelen met een opgave algebra, stevig op de klasdeur werd geklopt en mijn naam door het klaslokaal galmde. De man in de deuropening liet ieder weten dat Michael al meteen te laat was voor zijn klarinetlessen, en of ik hem maar rap wilde volgen naar het muzieklokaal, met instrument uiteraard. Die mededeling kwam als een totale verrassing, en ik zat perplex, als een konijn in het stroperslicht. Na wat ongemakkelijke seconden maande de leraar me om mij instrument te nemen en de man in de deur te volgen. Ik zocht wanhopig in mijn schooltas, maar nee, dit was toch echt Guernsey en niet toverland, dus van een klarinet geen spoor. Bij latere navraag bij mijn moeder bleek dat zij zich ook van niets bewust was. Uiteindelijk bleek dat ik, door bij de inschrijfprocedure aan te geven dat muziek me interesseerde, ik me feitelijk had opgegeven voor een merkwaardig systeem. 

 Arme achtjarige ik: voetbal of klarinet? Een kleine minuut later kwam mijn muzikale carrière abrupt tot stilstand.

Het protocol daarvan luidt als volgt: ieder kind in de schoolgaande leeftijd heeft recht op gratis aanvullend muziekonderwijs, met een instrument naar keuze. Klonk goed, maar ja. 

Met het tonen van belangstelling had ik me onbedoeld ook akkoord verklaard met een strak uitgestippelde muzikale carrière, bestaande uit jarenlang lessen op de zaterdagochtend, en daarna onderdeel zijn van een orkest of, in mijn geval, een fanfare. Wat een geweldige kans, zou menigeen kind denken, en ja, het is een scenario voor verwachting en hoop. In de praktijk bleek dat toch wat anders te liggen, omdat de zaterdagochtend ook het traditionele tijdstip bleek voor voetbaltraining, toch ook hoog op het aspiratielijstje van iedere Engelse tiener. Arme achtjarige ik: voetbal of klarinet? Een kleine minuut later kwam mijn muzikale carrière abrupt tot stilstand. Klopt, gratis muziekles is een verworvenheid, maar de implicatie dat je je dus maar niet met sport, zelfs voetbal mag bezighouden, kwam me als absurd voor. Mijn motto was toen, en nu nog: naast elkaar, en niet in plaats van. Guernsey, een eiland apart.

Afbeelding: CC

Laat hier een reactie achter

Vul onderstaand formulier in om een reactie achter te laten op dit artikel.
Uw reactie wordt eerst door de redactie gecontroleerd, alvorens deze wordt geplaatst bij het artikel.

Naar boven
Copyright 2018 - RadarLimburg - Column: einde carrière - Muziek in Limburg - Thema's