Sluiten
RadarLimburg

Muziek in Limburg

Terug naar overzicht
Muziek in Limburg
Introductie
Toekomst
Feit
Geschiedenis
Opinie
Introductie

Muziekscholen die fuseren en kleiner worden, gezelschappen die klagen over vergrijzing, de provincie die er aan te pas moet komen om muziekonderwijs op scholen nieuw leven in te blazen.Is Limburg nog wel dé muziekprovincie? 
Cijfers en harde data liggen niet voor het oprapen en zijn vaak niet makkelijk te vergelijken. Maar dat de Maastrichtse muziekschool de afgelopen dertig jaar het aantal cursisten zag dalen van ruim drieduizend naar ruim elfhonderd, spreekt boekdelen.   
Het beeld is helder: de muziekwereld is dringend aan vernieuwing toe. De redactie van Radar Limburg ging op onderzoek uit en maakt de balans op.

Toekomst

Tegen de stroom in vernieuwen: met blaasmuziek 2.0. Limburg op de kaart houden als muziekprovincie: chillen met hiphop. De basis versterken via stimuleringsprogramma's als Door! Moet lukken.

Feit

Moeilijk om de cijfers achter de trend te vangen, maar muzikale scholing is niet meer voor de hand liggend. Toch is muziek manna voor het vitale brein, stellen de neurowetenschappers, hier en elders in Europa.

Geschiedenis

Iedere gemeente zijn eigen scala aan fanfares.Toonladders tussen de Limburgse genen. Het bracht ons Jan Cober. En Pussycat.

Opinie

Hoe het toch nog goed kwam. De verhalen van Arno Piters, Frans Swinkels, Renato Meli, Huub Claessens, Enrico Delamboye, Jean-Pierre Cnoops, Pieter Jansen en Michael Haimes. Encore!

Sluiten

Huub Claessens

Huub Claessens
Huub Claessens
Auteur
Monique Holtackers
Bron
Huub Claessens
Datum
01-11-2017
2
Open item
Reageer op dit item

Limburgse muzikanten zijn goed vertegenwoordigd in gerenommeerde orkesten in binnen – en buitenland. Zowel in de wereld van de blaasmuziek en de symfonische muziek. Radar Limburg vroeg zes muzikanten of Limburg nog steeds dé muziekprovincie is.

Geboortejaar: 1960
Geboorteplaats: Ulestraten
Werkzaam: Wenen
Beroep: Musicus, operazang en saxofoon

Hoe bent u met muziek in aanraking gekomen? 

“Ik ben opgegroeid in een gezin waar veel muziek werd gemaakt. Ik weet niet meer wanneer ik mijn eerste instrument leerde spelen. Wel weet ik dat het een trompet was. Vader bespeelde veel instrumenten, mijn zus en een gigantische groep neven en nichten bespeelden blaasinstrumenten. Andere familieleden zongen; mijn moeder in het kerkkoor. We woonden naast de kerk en de fanfare-zaal, dus muziek was altijd dichtbij.

Hoe bent u deze plek terecht gekomen?

“Van het een kwam het ander. Artistiek ben ik altijd op zoek naar nieuwe wegen; naar individualiteit, waarachtigheid en authenticiteit in de muziek en de muzikant. Inherent daaraan is dat je mensen en situaties aantrekt die hetzelfde zoeken. Maar ik ben eigenlijk altijd zonder plan te werk gegaan.”

Heeft uw Limburgse afkomst een rol gespeeld? 

“Niet één rol, maar meerdere. Zowel in positieve als negatieve zin.

Negatief: Het, hopelijk langzaam afnemende, collectieve minderwaardigheidscomplex van de Limburger heeft mij zeer geremd. Ik vond de muziekcultuur in Limburg erg klein en beschermd. Ook bekrompen. Alsof er buiten Limburg geen goede blaasmuziek bestaat. En alles wat geen blaasmuziek was, was niet interessant. Je ziet het nu nog. Als er iemand op de trompet blaast, zit de tent vol.

Door die bekrompenheid kreeg je ook geen impulsen van buitenaf. Ik wist niets van studeren in het buitenland en ik werd ook niet uitgedaagd om naar bijvoorbeeld Amsterdam te gaan en daar lessen te nemen. Van internationale saxofoon-concoursen hoorde je niets.

Dat begon pas toen ik na mijn afstuderen aan het Conservatorium Maastricht solozang studeerde en waardoor ik ook laureaat van de Koningin Elisabeth-wedstrijd ben geworden. Maar het bleef allemaal zeer in het smalle Limburgse. Dat is trouwens geen kritiek aan instanties zoals het Conservatorium in Maastricht, die deden hun best.

Maar mijn thuisfront was een dorp in Limburg waar een bezoek aan Maastricht (tien kilometer verderop) een reis was die je weken op voorhand plande. Het was allemaal heel klein en defensief naar het westen van Nederland en dat werkte zeer remmend.

Heel positief vond ik de emoties die ik zag zich tijdens het spelen van ouverturen of andere klassieke muziek. Ook niet-muzikanten zaten met tranen in hun ogen te genieten. Puur van de muziek die werd gespeeld.”

Is Limburg nog de muziekprovincie? 

“Was Limburg dat dan? De meeste mensen denken dat Wenen dé muziekstad is. Maar is dat echt zo? In mijn persoonlijke ervaring, in al mijn Limburgse kortzichtigheid, was Limburg overigens destijds wel dé muziekprovincie. En geniet ik nog steeds van de herinneringen daaraan. Vanuit Wenen kan ik de huidige situatie in Limburg niet meer beoordelen. Integendeel. Dat vraagt om een uitgebreidere dialoog.”

 

 

 

Laat hier een reactie achter

Vul onderstaand formulier in om een reactie achter te laten op dit artikel.
Uw reactie wordt eerst door de redactie gecontroleerd, alvorens deze wordt geplaatst bij het artikel.

Naar boven
Copyright 2018 - RadarLimburg - Huub Claessens - Muziek in Limburg - Thema's