Sluiten
RadarLimburg

Zo kan het dus ook!

Terug naar overzicht
Zo kan het dus ook!
Introductie
Toekomst
Feit
Geschiedenis
Opinie
Introductie

Er zijn altijd mensen of organisaties die in weerwil van wat hip is of wijs, indien nodig tegen de stroom in, dingen voor elkaar krijgen die niet zo voor de hand liggen. Een jonge agrarisch ondernemer die nu een boerenbedrijf overneemt, een wiskundeleraar die vanuit Hoensbroek les geeft op een school in Gouda. RadarLimburg zocht een aantal van deze mensen op.

Toekomst

Initiatiefnemer Jop Delheij hoopt andere jongeren in Heerlen wakker te schudden met 'Pand, een culturele broedplaats voor jongeren. Patrick Classens (29) uit Veulen ruilde zijn baan als onderzoeker in voor het onzekere bestaan van varkensboer.

Feit

Zorgrobots, Qwiekups, heupairbags en slimme luiers zijn geen oplossing voor het tekort aan zorgmedewerkers maar kunnen het werk in de zorg verlichten en het imago opvijzelen. En wat nu als we die handen vervangen door pootjes? Deze vraag stelde Pim Martens, hoogleraar aan Maastricht University. Hij zag dat dieren een positieve werking hebben op het herstel van patiënten. 

Geschiedenis

Het bezoek aan religieuze diensten daalt nog steeds licht. Toch bloeit er een christelijke gemeenschap in Meerssen. Het lerarentekort is nijpend en dus zoeken scholen naar oplossingen. Graag doen schoolbesturen een beroep op gepensioneerden. 

Opinie

Redacteur Laura Mennen vroeg haar oude docent Nederlands om raad; hoe gaat ze meer lezen? René Gerats van Limburgs Landschap noemt Nieuw Ehrenstein het Klein Soestdijk van Kerkrade. Deze vervallen kasteelhoeve en een bijbehorend landhuis moeten in de toekomst een vorstelijk vakantiehuis zijn.

Sluiten

Het hart vervuld van liefde

Jonge kerk van liefde
Jonge kerk van liefde
Auteur
Emile Hollman
Bron
Jan Bosch
Datum
17-12-2019
4
Open item
Reageer op dit item

Meer dan de helft van de Nederlanders zegt geen godsdienst aan te hangen. Het bezoek aan religieuze diensten daalt nog steeds licht. Toch bloeit er een christelijke gemeenschap in Meerssen. En die is pas 25 jaar jong.

 

 

Meer dan de helft van de Nederlanders zegt geen godsdienst aan te hangen. Het bezoek aan religieuze diensten daalt nog steeds licht. Toch bloeit er een christelijke gemeenschap in Meerssen. En die is pas 25 jaar jong. 

Voorganger Jan Bosch en zijn vrouw Titia vierden vakantie op een camping toen ze een bericht kregen uit katholiek gebied. Of ze er voor open zouden staan om in Zuid-Limburg te werken. Bosch heeft de reputatie het geloof op een open en enthousiaste manier naar buiten te brengen. Het was even schrikken, geeft hij aan. “We woonden in Groningen met onze kinderen. Maar al snel vroegen we ons af of God er misschien een bedoeling mee zou kunnen hebben. Soms gebeuren er onverwachte dingen die je zelf niet zou kunnen verzinnen, waarvan later blijkt dat het Gods leiding is geweest.”

Wie Jezus is

De afgelopen zomer vierde de gemeenschap het 25-jarig bestaan, dat is opmerkelijk in tijden van ontkerkelijking. Niet dat de gereformeerden (drie procent van de Nederlandse gelovigen) daar geen last van hebben, maar, zegt Jan Bosch, “een nieuw initiatief werkt vaak heel goed. Er worden de laatste tijd meer nieuwe gemeenschappen gesticht.” 

Opvallend is dat het dan lukt in katholiek gebied. Bosch merkt dat Limburgers open staan voor religie. “Mijn vrouw en ik hebben dertien jaar lang in het westen van het land gewoond en kunnen dus vergelijken: in Limburg is de openheid groter. Dat heeft ons wel verrast. Mensen zijn nieuwsgierig naar de Bijbel en wie Jezus is.”

Zelf zingen

Bestaat het andersom ook? Dat gereformeerden zich bekennen tot het katholicisme? “Veel minder. In de rooms-katholieke kerk gaat het in de praktijk meer om de bediening van de sacramenten en de symbolen. Dat kan ook heel waardevol zijn, maar het accent ligt minder op het uitleggen van de Bijbel en daardoor ook wat minder bij de actualiteit. In de katholieke kerk zingt vaak een koor, in de gereformeerde kerk zingen mensen zelf mee. Dan gaan de woorden ook het hart van de mensen raken.”

Toen Jan en Titia Bosch in 2016 naar Limburg verhuisden troffen ze “mensen met een open hart”. “We voelden dat we iets konden betekenen.” De gemeenschap telde toen zo’n vijftig leden, nu is dat aantal verdubbeld. 

Voelde u het als een missiegebied?

“Zo zou je dat best kunnen zeggen. Mijn vorige gemeente telde 2500 leden met drie predikanten en een medewerker maar hier zijn wij de enige kerk die bij het kerkverband hoort waarvan ik dominee ben, dus het is allemaal heel klein. We zagen het ook wel als opdracht om mensen bekend te maken met de Bijbel.”

Verbaast het u dat er zo weinig kennis over het evangelie is?

“Het is wel opvallend dat we door mensen uit bijvoorbeeld Iran en Afghanistan gezien worden als een christelijk land, maar dat we in Nederland niet meer weten wat Pasen, Kerst of Pinksteren betekent. Uit onderzoek blijkt dat meer mensen in Nederland weten wat de M van McDonalds betekent dan wat het kruis van Jezus inhoudt, dat is toch verrassend voor een land dat eeuwenlang christelijk is geweest.”

Hoe verklaart u dat?

“Ik denk omdat wij het in Nederland zo goed hebben. Andere waarden komen daardoor in verdrukking, zo gaat er iets wezenlijks verloren.”

Ik begreep dat een kwart van de gemeenschap Limburger is?

“Klopt. Er zijn ook mensen van boven grote rivieren die hier een plek hebben gevonden en de andere helft bestaat uit Indische en Indonesische mensen maar vooral uit Iraniërs en Afghanen, vluchtelingen vooral.”

Wat kunt u voor ze betekenen?

“De grootste rijkdom is dat ze de Bijbel hebben ontvangen. Voor hen is de Islam soms heel beknellend geweest en heeft een zwaar juk op hun schouders gelegd omdat ze allerlei dingen moesten: Ramadan houden, gebeden uitspreken, belijdenis doen, reis naar Mekka maken, aalmoezen geven; ze weten nooit of ze het goed genoeg doen in de ogen van God. En heb je een zonde in je leven begaan dan is er vaak geen vergeving. Het gaat er niet om dat je Gods goedkeuring moet verdienen maar dat Gods liefde onvoorwaardelijk is. Dat geeft hoop en perspectief. Er zijn ook jongens bij die werden geronseld door de Taliban en die werden geleerd hoe ze zich met een bomvest onder de mensen moesten begeven en zichzelf opblazen. Ze wilden geen haat, geen Jihad. Na veel ontberingen komen ze hier en horen ze over Jezus en dat Christenen de opdracht van Jezus krijgen om zelfs je vijanden lief te hebben. Nou dat is een enorme ommekeer in je denken, daar praten we ook over. Liefde is een keuze. Als je mag putten uit God die de bron van liefde is, is ook jouw hart vervuld van liefde.”

En dat hebben ze in de Islam niet zo gevoeld?

“Nee meestal niet.”

Jan en Titia Bosch zijn nog niet klaar in Meerssen. Naast het verspreiden van het evangelie bieden ze ook praktische hulp. Naast hun woonhuis in Amby knapten ze een zaaltje op (Amiecitia) waar ze onder de noemer Ete & Genete een keer per maand maaltijden met muziek serveren voor drie euro voor behoeftigen in de buurt.

De diaconie (maatschappelijk werk van de kerk) heeft ervoor gezorgd dat er tafels in de kerk staan waar mensen spullen op kunnen leggen die ze niet meer gebruiken. Zij die ze nodig hebben, kunnen ze min of meer ongezien meenemen. “We nodigen iedereen uit, we willen ook toegankelijk zijn voor mensen die geen lid zijn van onze gemeenschap.”

Meer info: j.bosch11@cloud.com

Laat hier een reactie achter

Vul onderstaand formulier in om een reactie achter te laten op dit artikel.
Uw reactie wordt eerst door de redactie gecontroleerd, alvorens deze wordt geplaatst bij het artikel.

Naar boven
Copyright 2018 - RadarLimburg - Jonge kerk van liefde - Zo kan het dus ook! - Thema's